| Home | Over de site | Nieuws | Updates | Rasstandaard | Socialisatie | Fokkers | Geboorte berichten | Dekberichten | Dekreuen |
| Shows | Showresultaten | Foto's | Links | Awards | Kontakt |Forum| Vrienden | Gastenboek |
| Stem voor ons |
 

Mijn naam is Xanthi en ik heb vorige maand de respectabele leeftijd van 1 jaar bereikt. Ik heb het bij mijn vrouwtje en baasje geweldig naar mijn zin en dat komt o.a. omdat ik in hun bed mag slapen. Ze weten blijkbaar nog niet dat dit het stomste is wat ze ooit hebben kunnen doen. Ik ben namelijk bezig om de macht in huis over te nemen. In het begin had ik het best moeilijk hoor, daar helemaal in het midden van het land. Jullie moeten weten, ik kom namelijk uit Enschede en daar blaffen alle teckels met zo'n vreemd accent. Dat was dus best wel wennen en als ik nu af en toe niet luister, dan schuif ik dat op het vreemde accent.

Als ik het idee krijg dat mijn vrouwetje en baasje naar bed willen gaan, ben ik ze net altijd een slag voor. dat verzekerd mij namelijk van de beste plek in bed. Dat is het gedeelte tussen de 2 kussen. Aangezien ik een echte slaapkop ben, hou ik het daar wel een uurtje of 10 vol. Voordat ik echter mijn oogjes dicht doe, moet ik altijd eerst even stoeien met die 10 uitstulpels van mijn baasje en vrouwtje. Ze noemen die dingen geloof ik "vingers" of zo. Ze verstoppen ze onder het dekbed en bewegen ze dan een beetje. Ik spring vervolgens als een volleerde kikker bovenop het dekbed en doe alsof ik niet weet waar die rare bewegende bobbels in het dekbed vandaan komen. Dit hou ik wel een half uurtje vol, in ieder geval langer dan mijn vrouwtje en baasje.

Als ik 's ochtends wakker wordt, gaat mijn eerste blik altijd naar het raam. Even kijken of het regent, want daar heb ik namelijk een hekel aan. Als dit het geval is, draai ik mij nog lekker een keertje om. Mijn vrouwtje en baasje vinden het vast ook niet fijn om met een onbehaarde buik in het natte gras te lopen, toch? Misschien dat jullie mij met het volgende probleem ook een beetje kunnen helpen. Het zit namelijk zo........Ik kan niet zo goed alleen blijven en na een uurtje worden mijn stembanden spontaan geactiveerd. Er komt dan een luid gegil uit mijn bek, waar ik zelf overigens van schrik en waarvan ik vol blijf houden dat ik er niets aan kan doen. Ze zijn er hier bij mij thuis niet zo blij mee en de buren nog veel minder. Moeten ze me maar niet alleen laten!
Nou wil ik graag een vriendinnetje en als een van jullie ruwharige teckelteefjes nou van woonomgeving wil of moet veranderen, mail mij dan even, dan kan ik het doorgeven aan mijn baasje en vrouwtje. Die zijn namelijk op zoek naar een huisgenootje voor mij. Het moet wel een teefje zijn van het formaat dwerg of kleiner. De leeftijd doet er eigenlijk niet toe. (Ik val wel op oudere vrouwen)
Een reu is uit den boze. Ik heb het niet zo op mannen aangezien er toch geen enkele vent zo mooi en slim is als ik (gelukkig ben ik niet arrogant hoor, maar het klikt gewoon niet zo met die kerels).

Zijn jullie trouwens ook van die geweldige zeurpieten met eten. Toen ik mijn entree maakte in dit gezin, kreeg ik alleen Royal Canin brokken. Vervolgens deden mijn baasje en vrouwtje weer iets heeeeeeeeeeeel doms. Ze gaven me vlees en dat was waanzinnig lekker. Je snapt het al, geen droge brokken meer voor mij dus. Als ik maar zielig genoeg kijk, komt het lekkerste hondevlees tevoorschijn. Eigenlijk moet ik zeggen "kwam" want wat mij nu toch gebeurd is.
Vorige maand ben ik 2 weken in een teckelpension geweest omdat mijn baasje en vrouwtje weer zonodig op vakantie moesten. Het was op zich heel erg leuk (veel teefjes enzo) Maar daar kreeg ik die brokken weer te eten. Nou ja....op een gegeven moment had ik zoveel honger dat ik wel moest eten. Ik wist dat ik eenmaal thuis wel weer lekker vlees zou krijgen. Nou......dat ging dus mooi niet op dat feest. De teckelfokker van het pension gaf mijn vrouwtje en baasje zo maar een hele zak met brokken mee en het gevolg is dat ik die rotzooi nu thuis ook krijg. het helpt zelfs niet eens als ik na elk brokje een zielige blik in hun richting werp.
Wel heb ik mijn vrouwtje en baasje duidelijk gemaakt, dat ik die troep alleen eet als ik wordt gevoerd. Lekker eten uit de hand. Maar ook wat dat betreft laten ze me steeds vaker in m'n sop gaarkoken. Zouden ze dan toch nog leren hoe je met een teckel om moet gaan? Ik hoop maar van niet.

Ik heb er maar meteen een paar foto's van mijzelf bijgedaan, zodat jullie ook een koppie bij mijn naam zien.

Een poot van "Xanthi"